اهداف و چشم انداز


 

اهداف و چشم انداز

 

     یک جامعه علمی به وجود نخواهد آمد مگر اینکه برای ارتباط افراد آن جامعه و تبادل اطلاعات و اخبار وسیله ای موجود باشد. مهمترین وظیفه ای که مطبوعاتی از نوع نشریه حاضر می توانند انجام دهند ایفای نقش رابط بین علاقه مندان و پژوهشگران در زمینه ای خاص است. علم ، امروزه بیش از همیشه کوششی جمعی است . بنایی است که هیچ سرآمدی یک تنه توان بر پا ساختن آن را ندارد. جز از راه تبادل دانسته ها و یافته ها، مصالح انفرادی به بنایی رفیع و با شکوه بدل نخواهد شد.

     شاید یکی از اولین گامهای لازم برای ایجاد یک فضای با نشاط و فعال علمی، ایجاد وسایل ارتباط و تبادل نظرات و یافته ها باشد. به دلایل متعدد از جمله نکته یاد شده فکر ایجاد چنین نشریه ای مطرح شد، اگر چه با توجه به سابقه مطبوعات علمی در ایران و مشکلات موجود، بی شبهه، هول شکست افزون بر امید به پیروزی است، اما

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل                                        که گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

     با توجه به سبب اصلی انتشار این نشریه تصمیم گرفته شد که "پژوهش های روانشناختی" در درجه اول به تحقیقات انجام شده در ایران بپردازد ، علی رغم اینکه پژوهش های داخلی اغلب از کیفیت بالایی برخوردار نیستند. تنها از طریق انتشار این پژوهش هاست که ممکن است پیوستگی بین آنها به وجود آید و در نتیجه مجموعۀ علمی قابل استفاده ای حاصل شود و به تدریج این پیوستگی و تداوم موجب ارتقاء کیفی و کمی تحقیقات گردد.

     وقتی موضوع ایجاد ارتباط و تسهیل تبادل دانسته ها در بحث از نشریه خاصی مطرح می شود ناچار حیطۀ مشخصی در نظر است. بدون اینکه بخواهیم یک یک زمینه های مورد توجه نشریه را بر شمریم برای به دست دادن زمینۀ کلی می توان گفت " پژوهش های روانشناختی" در پی درج مطالبی در مورد روانشناسی،روانپزشکی،علوم تربیتی، پرستاری روانی، تکنولوژی اموزشی، و مانند اینها است.

     در مورد زبان نشریه باید گفت سبک غیر متصنّع و حتی المقدور ساده و قابل فهم مورد نظر است . ما همیشه حتی در زمان حضیض ادبیات فارسی افرادی برجسته به جهان ادب عرضه کرده ایم و از این نظر سربلند و مفتخریم . ادبیات پردازی نه کار این نشریه است و نه کمبودی که در پی رفع آن باشیم . آنچه در پیش رو داریم و در حیطۀ نقش مجله قرار می گیرد  انتقال اطلاعات علمی مربوط به موضوع مجله است به ساده ترین ، سلیس ترین، عملی ترین شیوه. آنچه اکنون ما را در موقعیتی ضعیف قرار می دهد عقب بودن از قافلۀ علم و جهان دانش است . گاه چنین به نظر می رسد که به بهانۀ انتقال دانش روز، کار ما به ادبیات پردازی و لغت سازی و در برخی موارد به لغت بازی می کشد و در این میانه مقصد و مقصود اصلی فراموش می شود.اگر به لغتی، اصلاحی، یا طرز بیانی از لحاظ اصول ادبی احتمالا اشکالی وارد باشد ولی استفاده از آن موجب فهم بهتر و آسان تر مطلب و انتقال سریع تر علم شود، مجله آن اصطلاح یا طرز بیان را مفیدتر و مناسب تر می داند تا آنچه ظاهرا ادیبانه مینماید و در واقع آنچنان دور از ذهن است که مخّل انتقال مطلب می گردد. از آنچه گذشت منظور تشویق بی یند و باری ادبی نیست. آنچه مورد نظر است رسایی، سلاست و عذوبت بیان است، بی تکلفی مخّل. گفتن اینکه این اصطلاحات نا آشنا و طرز بیان غریب به مرور " جا خواهند افتاد" و مانوس خواهند شد کافی به نظر نمی رسد . سرعت انباشته شدن اطلاعات علمی و به اصطلاح " انفجار اطلاعات" ، فرصت چنین آسوده خیالی را بما نمی دهد. سرعت و سهولت انتقال دانسته ها کلید اصلی موفقیت است . اگر بی مژه بر هم زدنی به مقصد چشم دوزیم، از کژراهه بپرهیزیم،و با همت مردانه به تک بتازیم، شاید، روزی مقصود فراچنگ آید. به امیدآن روز.

     امید ما این است که تمامی خوانندگان و همۀ افرادی که به نحوی به مباحث و موضوعات مورد نظر نشریه علاقه مندند خود را پایه گذار نشریه و ذی سهم در آن بدانند . آنکه مقاله می فرستد و آنکه در مسائل علمی وطرز تنظیم مطالب ما را راهنمایی می کند، آنکه نسخه ای از نشریه را تهیه میکند، و حتی آنکه مقاله ای از آن را مطالعه می نماید در بقای مجله و امکان ادامه خدمات آن نقش اساسی دارد. عنایت به نشریه به هر نحو و هر درجه و هر شکلی مشکور است و لطفی است که فراموش نخواهد شد و خدمتی است که باقی خواهد ماند. شورای دبیران، که برکات و زحماتش! مستدام باد ، تنها به پشت گرمی چنین پشتوانه ای از حمایت و توجه ، قدم در راه این خدمت گذارد.

     همت والای شما هماره همراه و راهنمای ما باد که اگر چنین نباشد طوفان مشکلات آنچنان هستی نشریه را به باد خواهد داد که حتی خاطره ای از آن در خاطری نخواهد ماند.