مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-961623120211218Role of Basic Psychological Needs in Relationship Between Interpersonal Dependency and Mental Healthنقش رضایتمندی از نیازهای روانی بنیادین در رابطة بین وابستگیِ بین فردی و سلامت روان734faنیماقربانیدانشگاه تهرانآتناحیدریدانشگاه تهرانرضاپورحسیندانشگاه تهران20201214The aim of the present study was to explore the role of basic psychological needs in the relation between interpersonal dependency and mental health. To do so, 251 male and female psychology students of University of Tehran participated in the study. The sampling method was non-random and available. Participants provided self-reports on Interpersonal Dependency Inventory, Basic Psychological Needs Satisfaction, Satisfaction With Life Questionnaire, and Anxiety and Depression Questionnaire. To analyze the data, the statistical methods of computing mean standard deviation, correlation coefficients and structural equation methods were used. The results showed that the need for autonomy, competency, and the relatedness play a mediating role between types of dependency with life satisfaction, anxiety, and depression. Satisfaction of relatedness and competency mode-rates the relationship between types of dependency and all health variables, and Satisfaction of competency moderates the relation-ship between types of dependency and all health variables except the relationship bet-ween exploitable dependency and depression. Therefore, the results imply that basic psycho-logical needs are important in improving psychological health of individuals; Moreover, targeting these mediating variables can reduce symptoms in individuals, because it is more feasible and achievable than changing the quality of dependencyهدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش ارضای نیازهای روانی بنیادین در رابطۀ بین انواع وابستگی و سلامت روان بود. ۲۵۱ نفر از دانشجویان دختر و پسر در رشته روان شناسی دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. نمونه ‌گیری به شیوة غیر تصادفی و در دسترس صورت گرفت. برای جمع ‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های وابستگی بین فردی (IDI)، پرسشنامه رضایت از نیازهای روانی بنیادین (BPNS)، پرسشنامه رضایت از زندگی (SWLS)، و پرسشنامه اضطـراب و افسردگی (ADS) استفـاده شد. در تحلیل داده‌ های پژوهش، محاسبة شاخص ‌ها و روش ‌های آماری به ‌دست ‌آمده نشان دادند که نیازهای خودپیروی، میانگین، انحراف معیار، ضرایب همبستگی، و معادلات ساختاری به کار گرفته شدند. نتایج شایستگی، و ارتباط، در رابطة بین انواع وابستگی با رضایت از زندگی، اضطراب، و افسردگی نقش میانجی دارند. رضایتمندی از نیازهای ارتباط و خود پیروی، رابطة بین انواع وابستگی و تمامی متغیرهای سلامت را تعدیل می ‌کند و رضایتمندی از نیازِ شایستگی، رابطة بین انواع وابستگی و تمامی متغیرهای سلامت، به ‌جز رابطة بین وابستگی استثمار پذیر و افسردگی، را تعدیل می ‌کند. این بدان معناست که نیازهای روان‌شناختی بنیادین نه‌تنها در بهبود سلامت روان‌ شناختی افراد از اهمیت بسزایی برخوردارند، بلکه با هدف قرار دادن اين متغیرهای ميانجي، می ‌توان نشانه ‌های اختلالات را در افراد كاهش داد؛ زيرا اين كار از تغيير دادن كيفيت وابستگی، مقدورتر و دست ‌یافتنی ‌تر است.

http://psychological-research.com/fa/Article/Download/33107

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-961623120211218Relationship Between Academic Resilience and Academic Engagement: The Mediating Role of Emotional Self-Regulationرابطۀ میان تاب‌ آوریِ تحصیلی و مشارکت تحصیلی: نقش میانجی‌گرِ خودتنظیمیِ هیجانی3555faمسعودغلامعلی لواسانیدانشگاه تهرانسوگندقاسم زادهدانشگاه تهرانزهراپناهی آذردانشگاه تهرانمینومطبوع ریاحیدانشگاه تهران202132The aim of the present study was to investigate the relationship between academic resilience (AR) and academic engagement (AE) with the mediating role of emotional self-regulation (ESR). The study was descriptive - correlational, and the participants were 11th-12th grade boy students (n=22), studying either mathematics or life sciences, in the academic year 2018-19 in Tehran. The participants were selected by using the convenience sampling method. The data was collected by the Rio and Tseng Academic Engagement Scale (AES), the Samuels Academic Resilience Inventory (ARI), and the Grass and John Emotion Regulation Questionnaire (ERQ). The results of the path analysis method showed a significant relationship (P≤0.01) between AR-AE, AR-ESR, as well as AE- ESR. The results also indicated that AR (P≤0.001) and ESR (P≤0.01) can predict AE. Therefore, it can be concluded that AR improvement with ESR mediation will result in more academic engagement in students.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان تاب ‌آوری تحصیلی و مشارکت تحصیلی با نقش میانجی ‌گرانه خودتنظیمی هیجانی است. این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی ـ همبستگی است. شرکت کنندگان 220 نفر از دانش‌ آموزان پسر مشغول به تحصیل در رشتۀ ریاضی یا تجربی، در پایه های یازدهم و دوازدهم شهر تهران در سال تحصیلی 1398- 1397 بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات، از مقیاس‌ های مشارکت تحصیلی ریو و تسنگ (AES)، تاب آوری تحصیلی ساموئلز (ARI)، و خودتنظیمی هیجانی گراس و جان (ERQ) استفاده شد. تحلیل داده ‌های پژوهش با استفاده از روش تحلیل مسیر نشان داد که رابطۀ معنا‌داری (01/0P≤) بین تاب‌آوری تحصیلی با مشارکت تحصیلی، تاب آوری تحصیلی با خودتنظیمی هیجانی، و همچنین مشارکت تحصیلی با خودتنظیمی هیجانی وجود دارد. همچنین تاب‌آوری تحصیلی (001/0P≤) و خود تنظیمی هیجانی (01/0P≤)، توانایی پیش بینی متغیر مشارکت تحصیلی را دارند. بدین روی می ‌توان نتیجه گرفت که با افزایش تاب ‌آوری تحصیلی با میانجی‌ گری خود تنظیمی هیجانی، مشارکت تحصیلی نیز افزایش می ‌یابد.

http://psychological-research.com/fa/Article/Download/33108

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-961623120211218Meta-Analysis of the Effectiveness of Interventions on test anxiety reductionفراتحلیل اثربخشی مداخله های درمانی بر کاهش اضطراب امتحان5679faحبیبامانیدانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریزرامینحبیبی کلیبردانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریزابوالفضلفریددانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریزسیاوششیخعلیزادهدانشکده علوم تربیتی و روانشناسی2021123Test anxiety is one of the most prevalent problems that students encounter in their studies and affects their academic performance. Over the previous decades, researchers to reduce test anxiety have used various therapy interventions. The purpose of the present study was to perform a meta-analysis on the effectiveness of therapy methods in reducing test anxiety of students. The method of the present research was a meta-analysis. The research instrument was a checklist of meta-analysis The statistical population includes available research related to test anxiety between the years of 2009 to 2019, and their report was published. According to the marked entry and exit criteria for the initial research, 100 effect sizes of 75 research were obtained which remained 49 effects after sensitivity analysis. The results showed that behavioral (ES=-1/858), cognitive (ES=-1/860); metacognitive (ES=-1/784) and cognitive-behavioral (ES=-1/985) methods are effective in reducing test anxiety. In addition, Interventions were more effective in reducing test anxiety in girls (ES=-1/952) and collage-students (ES=-2/096). The results of this study can guide researchers and therapists in the field of test anxiety. The results of this study show that effectiveness therapy interventions are in reducing test anxiety but cognitive-behavioral intervention was found to be more effective than other interventions. In addition, Interven-tions had a significant impact on college students. These results can guide researchers and therapists in the field of anxiety test.اضطراب امتحان یکی از رایج ترین مشکلات است که فراگیران در دوران تحصیل خود با آن روبرو هستند و بر عملکرد تحصیلی آنها اثرگذار است. در طی دهه های گذشته روش های درمانی مختلف و متنوعی برای کاهش اضطراب امتحان توسط پژوهشگران مورد استفاده قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر انجام فراتحلیل اثربخشی مداخله های درمانی بر کاهش اضطراب امتحان بود. روش پژوهش حاضر فراتحلیل بود جامعه آماری شامل پژوهش های در دسترس مرتبط با اضطراب امتحان بین سال های 1389 تا 1398 بود که در ایران انجام گرفته و گزارش آنها منتشر شده اند. با توجه به ملاک های تعریف شده ورود و خروج برای پژوهش های اولیه، از 75 پژوهش 100 اندازه اثر به دست آمد که پس از تحلیل حساسیت 49 اندازه اثر باقی ماند. ابزار پژوهش چک لیست فراتحلیل بود. یافته های کمّی پژوهش های انتخاب شده با نرم‌افزار CMA ویرایش 2، تحلیل شد. نتایج نشان دادند به طور کلی مداخله های درمانی بر کاهش اضطراب امتحان تأثیر معناداری داشته است (93/1-=ES). اندازة اثر برای مداخله های رفتاری (858/1-=ES)، شناختی (86/1-=ES)، فراشناختی (784/1-=ES)، و شناختی ـ رفتاری (985/1-=ES) به دست آمد. همچنین مداخله های درمانی بر کاهش اضطراب امتحان در دختران (952/1-=ES) و دانشجویان (096/2-=ES) اثربخش‌تر بوده است. با توجه به اثربخشی مداخله‌های درمانی بر کاهش اضطراب امتحان؛ مداخله شناختی ـ رفتاری نسبت به مداخله های دیگر کارآمدتر شناخته شد. همچنین مداخله ها بر دانشجویان تأثیر چشم گیری داشته است. این نتایج می تواند راهنمای پژوهشگران و درمانگران در حوزه اضطراب امتحان باشد.

http://psychological-research.com/fa/Article/Download/33110

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-961623120211218Effectiveness of Compassion-Focused Therapy on Distress Tolerance and Relationship Attributions in Divorcing Womenاثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تحمل پریشانی و اسنادهای ارتباطی زنان متقاضی طلاق8099faویداآذریدانشگاه آزاد اسلامی واحد اهوازکبریکاظمیان مقدمدانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفولمهنازمهرابی زاده هنرمنددانشگاه شهید چمران اهواز2020114: The present study was conducted to investigate the effectiveness of compassion-focused therapy on distress tolerance and relationship attributions in divorced women. It was a quasi-experimental study with pretest, post-test and control group design. The statistical population of the study included all divorced women in Behbahan in 2020. The samples of this study consisted of 30 divorced women (15 in experimental group, and 15 in control group) who were selected through convenience sampling method and according to the inclusion criteria. The experimental group participated in eight ninety-minute sessions during two months while the control group didn’t receive this intervention during the conduction of the study. Distress Tolerance Scale (DTS) and Relation-ship Attribution Measurement (RAM) were the applied questionnaires. Data were analyzed using univariate and multivariate analysis of covariance. The results showed that compassion-focused therapy has been effective on distress tolerance and relationship attributions (P<0/001). According to the findings of the present study, compassion-focused therapy can be suggested as an efficient method in order to increase distress tolerance and relationship attributions in divorced women.پژوهش حاضر با هدف تعيين اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تحمل پریشانی و اسنادهای ارتباطی زنان متقاضی طلاق انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعة آماری پژوهش کلیه زنان متقاضی طلاق شهر بهبهان در سال 1398 هستند. حجم نمونه پژوهش حاضر شامل 30 نفر (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) است که با روش نمونه ‌گیری در دسترس و با توجه به ملاک ‌های ورود به مطالعه انتخاب شدند. افراد گروه آزمایش، مداخلة آموزشی را طی دو ماه در 8 جلسة 90 دقیقه ‌ای دریافت کردند. پرسشنامه ‌های مورد استفاده در این پژوهش مشتمل اند بر مقیاس های تحمل پریشانی (DTS) و اسنادهای ارتباطی (RAM). داده ‌ها با تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می دهند که بین گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر تحمل پریشانی و اسنادهای ارتباطی تفاوت معنا‌داری وجود دارد. به عبارت دیگر، درمان مبتنی بر شفقت باعث افزایش تحمل پریشانی و بهبود اسنادهای ارتباطی در این زنان می شود (001/0>P). منطبق با یافته‌ های پژوهش حاضر، می‌توان درمان مبتنی بر شفقت را به منزلة روشی کارا در جهت افزایش تحمل پریشانی و بهبود اِسنادهای ارتباطی زنان متقاضی طلاق در نظر گرفت.

http://psychological-research.com/fa/Article/Download/33111

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-961623120211218Effectiveness of Excitement Regulation Program by Emotional Schematic Therapy Method on Distress Tolerance and Empowerment of Mothers with Autistic Childrenاثربخشی برنامة تنظیم هیجان به روش طرحواره درمانیِ هیجانی بر تاب‌آوریِ پریشانی و توانمندی مادرانِ دارای فرزند دچار اختلال درخودماندگی100122faناصریوسفیدانشگاه کردستانآرمان عزیزیدانشگاه اصفهانمسعودصادقیدانشگاه لرستانغفارنصیری هانیسدانشگاه لرستانلقمانباجلانیدانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهرانپیمانخورشیدیدانشگاه کردستانسیده سمیرهحسینیدانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان2020126This study aimed to investigate the effectiveness of an emotion regulation pro gram using emotional schema therapy on distress tolerance and empowerment of mothers of children with autistic disorder. The research method was quasi-experimental with pretest-posttest and a control group. The statistical population of this study included all mothers of children with autism disorder in Isfahanin. Sampling was done through available sampling method, and forty people were randomly selected and assigned to experimental and control groups. The independent variable of the emotion regulation training program based on Leahy's emotional schema therapy method was administered, in 8 sessions for the experimental group. The distress Tolerance Scale (DTS) and Family Empowerment Scale (FES) were the instruments of the study. For data analysis, analysis of covariance was used. The results indicated that an emotion regulation training program based on Leahy's emotional schema therapy improved the empowerment and distress tolerance in mothers of children with autistic disorder (P<0.01)هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامۀ تنظیم هیجان به روش طرحواره رمانیِ هیجانی بر تاب‌آوری پریشانی و توانمندی در مادرانِ کودکان مبتلا به اختلال درخودماندگی است. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه گواه است. جامعة آماري اين پژوهش مشتمل بر همۀ مادران کودکان دچار اختلال درخودماندگی در شهر اصفهان بود. نمونه از 40 نفر تشکیل شد که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفی، در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین گردیدند. متغیر مستقل، مداخلة تنظیم هیجان به روش طرحواره‌ درمانی هیجانیِ لیهی است که در 8 جلسه، بر گروه آزمایش اجرا شد. ابزارهای پژوهش عبارتند از مقیاس توانمندی خانواده (FES) و مقیاس تاب‌آوری پریشانی (DTS). برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان می دهند که مداخلة تنظیم هیجانِ گروهی به روش طرحواره‌ درمانیِ هیجانی در مادرانِ دارای فرزند دچار اختلال درخودماندگی، باعث افزایش توانمندی و تاب‌آوری پریشانی می‌شود (01/0P<).

http://psychological-research.com/fa/Article/Download/33112

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-961623120211218Effectiveness of Acceptance and Commitment Group Therapy on Binge Eating and Body Image Concerns in Sufferers of Binge Eating Disorderاثربخشی گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اختلال پرخوری و نگرانی از تصویر بدنی در مبتلایان به اختلال پرخوری123138faصدرالهخسرویاستادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآبادسحراسمعیلیدانشگاه شهید چمران، اهواز20201115The purpose of this study was to determine the efficacy of acceptance and commitment therapy on binge eating and body image concerns in sufferers of binge eating disorder. The research method was quasi-experimental with pretest-posttest with experimental and control groups. The population of the study consisted of all the clients who were referred to Shiraz weight loss clinics from January to March 2018. Among the patients diagnosed with binge eating disorder, 30 clients were selected using purposive sampling method and administered Binge Eating Scale and Body Image Concern Inventory as pre-tests. They were randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received 8 sessions of 90-minutes acceptance and commitment therapy, and were tested again. The results showed that there was a significant difference between pre-test and post-test in the level of binge eating disorder symptoms and body image concerns in this group. This study showed that acceptance and commitment group therapy is effective in reducing binge eating and body image concerns in sufferers of binge eating disorder.هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر علائم اختلال پرخوری و نگرانی از تصویر بدنی در مبتلایان به اختلال پرخوری است. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش مشتمل بود بر کلیه مراجعانی که از ماه آذر لغایت بهمن سال ۱۳۹6 به مراکز کاهش وزن شهر شیراز مراجعه کرده بودند. از بین مراجعانی که در آنها تشخیص اختلال پرخوری داده شد، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، ۳۰ نفر انتخاب‌ شدند که به پرسشنامة پرخوری (BES) و پرسشنامة نگرانی از تصویر بدنی (BICI) پاسخ دادند و به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. سپس گروه آزمایش، 8 جلسة 90 دقیقه‌ای تحت درمان پذیرش و تعهد قرار گرفتند و سپس مجدداً از آنها آزمون به عمل آمد. داده‌ها با استفاده از روش مانووا و تحلیل کوواریانس تجزیه ‌و تحلیل شد. نتایج نشان دادند که در میزان پرخوری و نگرانی از تصویر بدنی، میان نمره های آنان در پیش‌آزمون و پس‌آزمون تفاوت معنا‌دار وجود دارد. این امر بیانگر اثربخش بودن گروه‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اختلال پرخوری و نگرانی از تصویر بدن است.

http://psychological-research.com/fa/Article/Download/33113