مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-96162122019817Stimulus Repetition and Time Perception: Repetition Priming or Repetition Suppression?تکرار محرک و ادراک زمان: آماده سازیِ تکرار یا سرکوبِ تکرار؟3153faحسنصبوری مقدممحمدعلینظریدانشگاه تبریزرضاخسرو آبادیحسینسپاسی مقدم2019817Repetition priming and repetition suppression are two phenomena that both are caused by repeated exposure to an identical stimulus. Repetition priming usually is under- lined by improved behavioral performance, whereas in timing, the repetition suppression is accompanied by increasing error in time two estimations. This study investigated the possible simultaneous concurrence of these phenomena. Twelve adult subjects participated in a temporal oddball task in which the repetition of standard stimuli was under experimental manipulation, compard to the target stimulus. Both changes in performance and time representation were analyzed by a repeated measure within group design. Repeated presentations of temporal stimulus either in visual or auditory modalities improved participants behavioral performance (repetition priming). At the same time, data analysis for time representation showed that despite different directions in the modalities, the oddball stimulus was able to distort the time representation, both in time contraction and time expantion. The findings proposed that although the repetition priming can lead to faster and more accurate response, but more time distortions after repeated stimuli can be explained by the shift occured in errors distribution. آماده سازیِ تکرار و سرکوبِ تکرار دو پدیده ای هستند که به واسطة مواجهة تکراری با یک محرک به وجود می آیند. در آماده سازیِ تکرار بر بهبود عملکرد تأکید میشود ولی در مقابل، در سرکوبِ تکرار بر افزایش خطا در برآورد زمان، تأکید می گردد. در پژوهش حاضر، امکان وقوع همزمان این دو مورد بررسی قرار گرفت. 12 آزمودنی بزرگسال در یک تکلیف آدبال زمان شـرکت کردند که در آن تعداد تکرار محرک های استاندارد در مقایسه با محرک هدف، دستکاری می شد. تمام تغییرات مربوط به عملکرد رفتاری و همچنین ادراک زمان در آنان به کمک روش تحلیل واریانس با اندازه های مکرر تحلیل شد. این تحلیل نشان داد که ارائه مکرر محرکهای زمانی در هر دو سیستم بینایی و شنوایی باعث بهبود عملکرد رفتاری آزمودنی ها (آماده سازی تکرار) میشود. همزمان، تغییرات اندازه های ادراک زمان نیز نشان داد که علی رغم جهت متفاوت در این دو سیستم حسی، محرک آدبال می تواند باعث تحریف زمان گردد هم به شکل انقباض زمان و هم به شکل انبساط زمان. این فرض مطرح گردید که اگرچه آماده سازی تکرار در تکلیف زمان می تواند به واکنش رفتاریِ سریع تر و دقیق تر منجر گردد، ولی افزایش در شاخص تحریف زمان بعد از محرک تکراری، می تواند به تغییر در پراکندگی خطاها مربوط باشد. http://psychological-research.com/fa/Article/Download/32801مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-96162122019817Effects of Social Skills Group Intervention Based on DeRosier Program on Decreasing Externalizing Behavior Problems in Autistic Children with High Functioning تأثیر مداخلة گروهیِ مبتنی بر برنامه دی روزیر بر کاهش مشکلاتِ برونریزی شدة کودکانِ مبتلا به اُتیسم با عملکرد بالا5475faاحمدیارمحمدیاندانشگاه اصفهانافسانهرحیمیاحمدعابدیدانشگاه اصفهانسالارفرامرزیدانشگاه اصفهان2019817Due to the increased prevalence of autism spectrum disorder, professionals need to access and study programs which are de-signed to improve fundamental problems of these children. The present study has inves-tigated the effectiveness of a social skills group intervention based on DeRosier Program for decreasing externalizing behavior problems in children with high functioning autism. The study was done as a single-subject design using the A-B-A method. The statistical population consisted of children with high-func-tioning autism in Isfahan. Three students were selected using a purposeful sampling. The base-lines were drawn up using a subscale of Externalizing Behavior Problems (Social Skills Improvement System Rating Scales) (SSIS). There were 20 training sessions, each for 40 minutes which were held by the researcher. The evaluations were completed during the treatment and followed up by one the child specialist teacher one month later. Based on the results of the visual analysis of the data, this program has been effective in reducing behavioral problems (PND for participants respectively, 100%, 85.71%, and 100%). The results from PEM, NAP, TauU (at least 0.85%) indicate the effectiveness of this program. Therefore, the improvement of social skills in a group-based intervention has led to the growth of positive communicative experiences and reduced be-havioral problems for this group of children.با توجه به افزایش میزان شیوع اختلال طیف اُتیسم، متخصصان نیازمند دسترسی و بررسی برنامه هایی هستند که با هدف بهبود مشکلات اساسی این کودکان طراحی شده اند. پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی مداخلة گروهیِ مبتنی بر برنامه دی روزیر بر کاهش مشکلات برون ریزی شدة کودکانِ مبتلا به اُتیسم با عملکرد بالا پرداخته است. این پژوهش در چارچوب طرح تک آزمودنی و با استفاده از روش (A-B-A) اجرا شد. جامعة آماری این پژوهش از کودکان مبتلا به اُتیسم با عملکرد بالا در شهر اصفهان تشکیل می شد. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، 3 دانشآموز انتخاب شدند. خط پایة عملکرد آنان با استفاده از خرده مقیاس مشکلات برون ریزی شده (مقیاس درجه بندی بهبود مهارت های اجتماعی SSIS) ترسیم شد. جلسات آموزشی در قالب 20 جلسة 40 دقیقه ای به وسیلة محقق برگزار گردیدند. ارزیابی ها حین درمان، و به منظور پیگیری نتایج آموزش، یک ماه بعد به وسیلة مربی ویژة این کودکان به عمل آمد. براساس نتایج تحلیل دیداری داده ها، این برنامه در زمینة کاهش مشکلات رفتاری برون ریزی شده درصد داده های ناهمپوش (PND) برای آزمودنی ها به ترتیب، %100، %71/85، %100) مؤثر بوده است. نتایج به دست آمده از درصد داده های بالاتر از میانه (PEM)، جفت های نا همپوش(NAP)، تای کندال همراه با یو مان ـ ویتنی (TauU) (حداقل %85) حاکی از اثربخشی این برنامه است. بر این اساس، بهبود مهارت های اجتماعی در بافت گروهی و با ترکیب روشهای شناختی ـ رفتاری و یادگیری اجتماعی، رشد تجارب ارتباطیِ مثبت و کاهش مشکلات رفتاری را برای این گروه از کودکان به دنبال خواهد داشت.http://psychological-research.com/fa/Article/Download/32802مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-96162122019817Role of Schizophrenia Subscale in Explanation of Explicit Memory and Attention in a Non-Clinical Groupرابطة نمرة خرده مقیاس اسکیزوفرنیا در مقیاس MMPI-2 با عملکرد حافظه و توجه، در یک گروه غیربالینی00faغلامحسین جوانمرددانشگاه پیام نور2019817The present research was conducted to evaluate the relation between the scores in Schizophrenia character trait assessed by MMPI-2 Test on explanation of explicit memory and its indicators (eg, recognition and recall memory) and selective attention in a healthy student group. The method of the research was descriptive-correlational. To do so, 182 students from Bonab Payam Noor and some other universities were selected via cluster sampling method. Having chronic physical or mental or neurological diseases, or smoking or drug addiction were the exclusion criteria in this research. For gathering data, 78 items of MMPI-2 Sc scale, 90 words of Explicit Memory Test (EMT), and Toulouse-Pieron Attention Test (T-PAT) were used. The results of this research proved the predictive role of Sc character trait in the functioning explicit memory and selective attention (p<0.05), and indicated that with one unit change in Sc score explicit memory will change 0.29 unit and selective attention 0.17 unit in the opppsite direction.
هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط ویژگی اسکیزوفرنیا با عملکرد حافظة بازشناسی و حافظة یادآوری و توجه انتخابی در دانشجویان سالم بود. روش انجام پژوهش، توصیفی ـ همبستگی بود. برای انجام این پژوهش، 182 نفر از دانشجویان دانشگاه های (سراسری و پیام نور) شهرستان بناب به روش خوشهای انتخاب شدند.
داشتن بیماری های مزمنِ جسمی و روانی و عصب-شناختی و مصرف دارو یا سیگار در زمان اجرای تحقیق، ملاکهای حذف در نظر گرفته شدند. برای جمع آوری اطلاعات، از مقیاس 78 سؤالی اسکیزوفرنیا (Sc) در آزمون MMPI-2، آزمون 90 کلمهای حافظة آشکار (EMT)، و آزمون توجه تولوز ـ پیرون (T-PAT) استفاده شد. نتایج این تحقیق، مؤید وجود ارتباط بین نمرة مقیاس اسکیزوفرنیا با عملکرد حافظة بازشناسی و یادآوری و توجه انتخابی است. این نتایج نقش پیشبینی کنندگیِ ویژگی شخصیتیِ اسکیزوفرنیا را در عملکرد حافظة بازشناسی و یادآوری و توجه انتخابی تأیید می کند (05/0>P) ونشان می دهند که با تغییر یک واحـدیِ نمـرة مقیاس اسکـیزوفرنیا، حــافظة بازشناسی حدود 29/0 واحد، حافظة یادآوری حدود 25/0 واحد، و توجه انتخابی 17/0 واحد در خلاف جهت تغییر می یابند.http://psychological-research.com/fa/Article/Download/32803مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-96162122019817"Role of Childhood Maltreatment and Alexithymia in Predicting Borderline Personality Disorder: A Study in a Non-Clinical Population ""نقش بدرفتاری دوران کودکی و آلکسی تایمی در پیش¬بینی اختلال شخصیت مرزی (BPD): مطالعه ای در جمعیت غیر بالینی "7396faتورجهاشمیدانشگاه تبریزمحمد امینشریفیعباسبخشی پوردانشگاه تبریزمجید محمود علیلودانشگاه تبریزمنصوربیرامیدانشگاه تبریز0000-0002-5051-25852019817Borderline personality disorder (BPD) is a multidimensional and heterogeneous disorder. Research has shown substantially in the last three decades that child abuse is a pathogenic factor for borderline personality disorder. The main purpose of this study was to predict the borderline personality disorder on the basis of childhood maltreatment and alexithymia, in nonclinical young adults. In this regard, 413 participants were selected using multistage sampling among all students studying in Tehran University. The Borderline Personality Scale (BPS), Child Abuse Self Report Scale (CASRS), and Toronto Alexi-thymia Scale (TAS-20) were used to measure variables. The raw data collected, was analyzed by structural equation modeling. The findings were similar to results of previous studies. The results indicate that theoretical model has a good fitness and childhood traumatic experiences (specially emotional abuse) and alexithymia are good predictors for borderline personality disorder. In addition, results revealed that alexithymia mediated rela-tionship between maltreatment and BPD symptoms
هدف از پژوهش حاضر پیش بینی نارسایی هیجانی و مشکلات بین فردی بر اساس سبک های دلبستگی در دانش آموزان است. جامعه آماری شامل 200 دانش آموز دختر مقطع پیش دانشگاهی در سال تحصیلی 95ـ94 در منطقه 2 تهران بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحلهای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه سبک دلبستگي كولينز و ريد (ASQ)، پرسشنامه نارسایی هیجانی تورنتو (TAS)، و پرسشنامه مشکلات بین فردی (IIP) استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی گام به گام نشان دادند که بین سبک های دلبستگی با نارسایی هیجانی و مشکلات بین فردی رابطة معنا دار وجود دارد (01/0>P). همچنین، مؤلفه های دلبستگی قادرند نارسایی هیجانی (حدود 22 درصد) و مشکلات بین فردی را (حدود 27 درصد) در دانش آموزان پیش بینی کنند.
http://psychological-research.com/fa/Article/Download/32804مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-96162122019817Prediction of Alexithymia and Interpersonal Problems on the Basis of Attachment Stylesپیش¬بینی نارسایی هیجانی و مشکلات بین¬فردی بر اساس سبک¬های دلبستگی00faپریسافرجیپگاهفرخ زاددانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهنمهردادثابتدانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن2019817The aim of this study was to predict Alexithymia and interpersonal problems on the basis of attachment styles in high school students. The population comprised of the 200 senior high school female students from district 2 of Tehran who were enrolled in 2014-2015 academic year selected by multistage cluster sampling. For data collection Attachment Style Questionnaire (ASQ) by Collins and Reid, Toronto Alexithymia Scale (TAS), and Inventory of Interpersonal Problems (IPT) were used. Analisis of results based on Pearson correlation and stepwise linear regression showed that significant relationships exist among attachment styles, alexithymia, and inter-personal problems (P<0/01). Furthermore, the attachment components were capable of predicting alexithymia (about 22%) and inter-personal problems (about 27%).
هدف از پژوهش حاضر پیش بینی نارسایی هیجانی و مشکلات بین فردی بر اساس سبک های دلبستگی در دانش آموزان است. جامعه آماری شامل 200 دانش آموز دختر مقطع پیش دانشگاهی در سال تحصیلی 95ـ94 در منطقه 2 تهران بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحلهای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه سبک دلبستگي كولينز و ريد (ASQ)، پرسشنامه نارسایی هیجانی تورنتو (TAS)، و پرسشنامه مشکلات بین فردی (IIP) استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی گام به گام نشان دادند که بین سبک های دلبستگی با نارسایی هیجانی و مشکلات بین فردی رابطة معنا دار وجود دارد (01/0>P). همچنین، مؤلفه های دلبستگی قادرند نارسایی هیجانی (حدود 22 درصد) و مشکلات بین فردی را (حدود 27 درصد) در دانش آموزان پیش بینی کنند.
http://psychological-research.com/fa/Article/Download/32805مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش های روانشناختی1019-96162122019817"Impact of Peer Tutoring on Mathematic Learning in Multi-Grade Classes Using Single-Subject Design and Qualitative Study "تأثيرآموزش هم¬شاگردی بر یادگیری درس ریاضی در کلاسهای چند¬پایه با استفاده از طرح تک¬آزمودنی همراه با بررسی کیفی00faدکتر یاسمینعابدینیدانشگاه اصفهانسید حشمت اللهمرتضوی زادهدانشگاه فرهنگیان یاسوج2019817Educational theories and research imply the academic and social advantages of peer tutoring-based instructional situations. The purpose of the present study was to investigate and compare the impact of three types of peer tutoring on students’ mathematic achievement and motivation in multi-grade classes. The research sample consisted of two multi-grade classes selected from villages in Yasouj City during academic year 2015-2016. Sample members were selected via purposeful sampling method and were randomly assigned to control and test groups. The research instru-ments included teacher-made tests and semi-structured interviews with parents and tea-chers. The control group subjects were instruc-ted by traditional method of teaching. Fin- dings showed that not only peer-tutoring method had a considerable effect on students’ mathematical achievement, but also led to improved motivation for mathematics learning, social relationships, cooperation and team work inclinations among them.
نظریهها و تحقيقات روان شناسي تربيتي حاکي از فوايد تحصيلي و اجتماعيِ موقعیتهای آموزشي مبتني بر آموزش همسالان است. هدف این پژوهش، بررسی و مقايسۀ ميزان تأثیر سه نوع آموزش هم شاگردی در انگيزش و پیشرفت دانش آموزانِ کلاس های چند پایه در درس ریاضی است. نمونۀ پژوهش شامل دو کلاس چندپایه از روستاهاي شهرستان ياسوج در سال تحصیلی 95ـ94 بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفي، در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل آزمون های رياضي معلم ساخته و همچنين مصاحبه های نيمه ساختار يافته با معلمان و والدين بود. دانش آموزان گروه کنترل به صورت معمول، از آموزش معلم بهره مند شدند. یافته ها نشان داد که آموزش از طریق هم شاگردی در مقايسه با آموزش سنتی، نه تنها تأثیر بیشتری بر پیشرفت در درس ریاضی دارد، بلکه سبب بهبود انگیزش دانش آموزان براي یادگیری درس ریاضی، بهبود روابط اجتماعی آنان، و همچنين ترويج روحيۀ مشارکت و همکاری در ميان آنان می شود.
http://psychological-research.com/fa/Article/Download/32806