مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های روانشناختی 1019-9616 25 2 2026 2 7 Factors Influencing the Inhibition of Forgiveness of Infidelity in Traumatized Men and Women تحلیل مؤلفه‌های تأثیرگذار بر بازداری از بخشودگی خیانت در مردان و زنان آسیب‌دیده 113 138 fa راضیه نجی اللهی ملکشاه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن محمد علی رحمانی محمدرضا زربخش بحری ایران 2025 4 29 <p style="text-align: justify;">The present study aimed to analyze the components influencing the inhibition of forgiveness of infidelity among men and women who had experienced it. This study was conducted qualitatively using a phenomenological approach. The statistical population included Iranian men and women who had been betrayed by their spouses in their current or past marital relationships and had forgiven them. The sampling method was voluntary non-random sampling combined with snowball sampling, through which 14 participants (9 women and 5 men) were selected. The research instrument was a semi-structured interview. Data were analyzed using Colaizzi&rsquo;s seven-step method. The findings obtained from the initial coding resulted in the formation of 34 meaning units, which, based on their similarities, were categorized into 9 subthemes. Finally, these sub-themes were organized into four main themes: individual-centered factors, spouse-centered factors, relationship-centered factors, and social factors. The results of this study can help therapists and counselors design more targeted interventions to rebuild trust, improve relation-ships, reduce the negative effects of infidelity on life, and provide more effective services. Moreover, by identifying, facilitating, and re-moving barriers to forgiveness, individuals affected by infidelity can better navigate the difficult process of forgiveness, thereby enhancing their physical and psychological well-being.</p> <p style="text-align: justify;">هدف پژوهش حاضر تحلیل مؤلفه&zwnj;های تأثیرگذار بر بازداری از بخشودگی خیانت در مردان و زنان آسیب&zwnj;&zwnj;دیده بود که به&zwnj;&zwnj;صورت کیفی با رویکرد پدیدارشناسی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش، شامل مردان و زنان ایرانی بود که در زندگی مشترک فعلی یا گذشته خود، توسط همسرشان مورد خیانت قرار گرفته بودند و همسرشان را بخشیده بودند. شیوه نمونه&zwnj;گیری از نوع غیرتصادفی داوطلبانه و نمونه&zwnj;گیری گلوله&zwnj;برفی بود که از بین شرکت&zwnj;کنندگان 14 نفر (9 زن و 5 مرد) انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه &zwnj;ساختاریافته بود. به &zwnj;منظور تحلیل داده&zwnj;ها از روش هفت &zwnj;&zwnj;مرحله&zwnj;ای&zwnj; کلایزی استفاده شد. یافته&zwnj;های حاصله از کدگذاری اولیه با شکل&zwnj;گیری 34 واحد معنایی همراه بود که با توجه به اشتراکات موجود آنها در قالب 9 زیرمضمون دسته&zwnj;بندی شدند. در نهایت زیرمضمون&zwnj;ها در قالب 4 مضمون اصلی طبقه&zwnj;بندی شدند که عبارتند &zwnj;از: مؤلفه&zwnj;های متمرکز بر فرد، مؤلفه&zwnj;های متمرکز بر همسر، مؤلفه&zwnj;های متمرکز بر رابطه و مؤلفه&zwnj;های اجتماعی. به نظر می&zwnj;رسد نتایج این پژوهش می&zwnj;تواند به درمانگران و مشاوران کمک کند تا مداخلات هدفمندتری را جهت بازسازی اعتماد، بهبودی روابط، کاهش تأثیرات منفی خیانت بر زندگی و ارائه خدمات مؤثرتر طراحی کنند و همچنین با شناسایی، تسهیل و رفع موانع بخشش، افراد آسیب&zwnj;دیده از خیانت می توانند مسیر دشوار بخشش را در جهت افزایش سلامت جسم و روان خود بهتر طی کنند.</p> http://psychological-research.com/fa/Article/Download/52952